کودکان دچار سندروم داون، در صورتی که از شبکه ای از عزیزان شامل والدین حامی، خواهر و برادر، معلم و پزشک خوب بهره مند باشند، می توانند یک زندگی خوب و سالم را طی کنند. جامعه در پذیرش این گونه کودکان گام های بلندی را برداشته است. با این حال هنوز هم سوتفاهمات زیادی در این زمینه وجود دارد.

۱

در مورد سندروم داون اطلاعات کسب کنید. سندوم داون حاصل اختلال ژنتیکی است. این حالت زمانی رخ می دهد که فرد با کپی اضافه ای از کروموزوم ۲۱ به دنیا بیاید. این ژن اضافه بر رشد فرد تاثیر نامطلوب می گذارد. سندروم داون باعث مشکلات فیزیکی هم می شود، به نحوی که این گونه افراد مستعد بیماری های قلبی و ریوی نیز هستند. این گونه افراد دچار ناتوانی های ذهنی نیز هستند. به این معنی که یادگیری در این افراد کندتر صورت می پذیرد و برای فراگیری چیزی به زمان بیشتری نیاز دارند.

۲

توانایی ها و استعدادهای کودک دچار سندروم داون را شناسایی کنید. شخصیت و توانایی این گونه افراد درست مانند افراد عادی با هم متفاوت است. آنها هم احساسات متفاوتی را از غرور تا خشم، شادی و ناامیدی تجربه می کنند. برخی از این کودکان قادر به شرکت در مدارس عادی هستند و با مقداری کمک بیشتر می توانند بالاخره ریاضی و خواندن را فرابگیرند. برخی دیگر به کمک های تخصصی تر نیاز دارند. درست مانند کودکان عادی آنها هم به چیزهای متفاوتی علاقه دارند. برخی نقاشی، برخی موسیقی و برخی رقص را دوست دارند.

۳

از تصورات نادرست در جامعه و سوتفاهمات در این باره آگاه باشید. جامعه در زمینه ی پذیرش این افراد پیشرفت زیادی داشته است. با این حال، هنوز هم از دوره ای که با این افراد رفتار نامناسبی می شد، به مراکز خاص سپرده می شدند و از جامعه طرد می شدند زیاد نگذشته است. هر چند امروز گام های موثری برداشته شده است، اما هنوز هم ممکن است شاهد مسخره شدن این افراد باشیم. افراد دچار سندروم داون هم مسخره شدن و تحقیر گشتن را متوجه می شوند و عزت نفس آنها خدشه دار می شود. از انجایی که این کودکان در زندگی خود با تبعیض های بیشتری روبه رو می شوند، به حمایت عاطفی عزیزان خود بیشتر احتیاج دارند تا بتوانند از پس این ناملایمات بربیایند.

۴

کمک های پزشکی مورد نیاز وی را فراهم کنید. از انجایی که این بچه ها کمی با سایرین فرق دارند، برای پیشرفت های فردی به کمک های خصوصی و بیشتر نیاز دارند. پزشک اطفال مناسبی را انتخاب کنید که به او اطمینان کامل دارید. این فرد می تواند سلامت فیزیکی فرزند شما را تضمین کند. با مراکز بهزیستی تماس بگیرید و از آنها در مورد کلاس های کاردرمانی خاص سوال کنید. اغلب این کلاس ها با بهای کم یا رایگان برگزار می شوند و می توانند به فرزند شما در راه رفتن، صحبت کردن و فراگیری برخی امور کمک کنند.

۵

حمایت های آموزشی برای وی فراهم کنید. در مورد یادگیری باید با مدرس و مشاور مدرسه ی وی یک تیم تشکیل دهید. باید اطمینان یابید که تمام شرایط لازم برای یادگیری بهتر وی فراهم شده است. برخی از این کودکان از رفتن به مدارس عادی و بودن در جمع بچه های عادی در کنار گرفتن کمک های تخصصی منفعت می برند. برخی دیگر به آموزش در مراکز مخصوص به خود نیاز دارند. در این زمینه با پزشک و مسئول روند اموزشی فرزند خود در بهزیستی مشورت کنید.

۶

دوست یابی را به فرزند خود یاد دهید. تمام کودکان دچار سندروم داون از معاشرت های اجتماعی سود می برند. با این حال دوست یابی برای اغلب بچه ها دشوار است و این روند برای این گونه کودکان دشوار تر هم هست. در مورد اعمال دوستانه و غیردوستانه با او صحبت کنید. بچه هایی که به او لبخند می زنند و با او حرف می زنند، بچه های خوبی برای دوست شدن هستند و از بچه هایی که او را نادیده می گیرند، از او دوری میکنند یا به او اخم می کنند باید دوری کرد.

۷

نحوه ی شروع مکالمه را با او تمرین کنید. وقتی وی فرق بین افراد خوب و افرادی که باید از انها دوری کرد را فراگرفت، شروع یک مکالمه ی دوستانه را به وی آموزش دهید. از او بخواهید خودش را معرفی کند و در مورد چیزی که دوست دارد حرف بزند.

۸

به فرزندتان برخورد با رفتارهای بد را آموزش دهید. از او بخواهید اگر کسی به وی توهین کرد یا او را مسخره کرد، از آن فرد بخواهد که بس کند، از معلم کمک بخواهد یا از آنجا دور شود.

۹

مراقبت از این گونه کودکان دشوار است. آنها به مراقبت ۲۴ ساعته و خستگی ناپذیر و آموزش در تمام زمینه ها نیاز دارند. زمانی که حس کردید، به منتهای صبر خود رسیده اید، مسئولیت های خود را به فرد دیگری محول کنید. به خودتان اهمیت دهید و سعی کنید برای مدت کوتاهی هم که شده به برنامه ی مورد علاقه ی خود بپردازید یا ساعاتی را در تنهایی به سر ببرید. این کار باعث می شود، بعدا با توان بیشتری به امور فرزند خود رسیدگی کنید.

۱۰

الگویی برای رفتار مثبت و پذیرا نسبت به این کودکان باشید. اغلب مردم فکر می کنند داشتن یک کودک دچار سندروم داون به معنی ناراحتی و زحمت دائمی است. می توانید به انها خلاف این را ثابت کنید. با بازی کردن، خندیدن، و شاد بودن در کنار یک کودک دچار سندروم داون در واقع به دیگران نحوه ی رفتار با فرزند خود را آموزش می دهید.

نکات و هشدارها

فرزند خود را حتی در سنین بالاتر نیز تنها در کوچه و خیابان رها نکنید. اغلب این افراد دوست دارند از خانه بیرون بیایند و در فضای باز گشت بزنند. با این حال خطراتی که در کمین این گونه افراد هست، از قبیل دزدیده شدن به قضد قاچاق اعضا یا مورد تجواز واقع شدن، بسیار بیشتر از افراد عادی است. فراموش نکنید که جنسیت فرزند شما در این میزان این خطر تفاوتی ایجاد نمی کند. پس در مراقبت از فرزند پسر خود نیز به اندازه ی دختران دچار این سندروم کوشا باشید.

مراجع

http://www.wikihow.com/Help-a-Child-with-Down-Syndrome

به این مطلب چه نمره‌ای می‌دهید؟

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]


به اشتراک گذاری

درباره نویسنده

کارشناس مترجمی انگلیسی از دانشگاه اصفهان و کارشناس ارشد آموزش زبان انگلیسی از دانشگاه کاشان

شما هم نظر دهید